کو حديث؟

X

کو حديث؟


	اشعار جديد در سايت حديث متن كامل اشعار جديد حديث را در سايتش(http://www.5panjere.com/news.php) بخوانيد: اتاق، خالی و سیگار من تمام شده تو نیستی و همین مایهی عزام شده!... ************************************************************* مرگ بر چرم خیس بارانیت! ایده ی لوس بوسه-درمانیت... *********************************************************** مردي كه سيگارش تنم را شكل مي داد مي رفت از من، بودنم را شكل مي داد... *********************************************************************************************** تو ساحلی، من شعرهایِ دریایی ام را می نویسم بر بازوان مهربانت، تنهایی ام را می نویسم.... *************************************************************************************************** شب ها دریچه های زمان، باز می شود درها به روی هر دو جهان، باز می شود!... ************************************************************************************************* کلوچه ی بهاره ی پنیری شبیه صبح جمعه دلپذیری.... جالب اينجاست كه بسياري از به اصطلاح دوستان اصلا پست رو نمي خونن و همين جوري پيام مي ذارن كه بيا و ببين و قهره بنوش و ...!ها؟؟؟؟ \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در شنبه بیست و هفتم شهریور 1389 \|


	باز آمد او چون ماه نو بالاخره عشق كار خودش را كرد و حديث سه شنبه 14 اردیبهشت1389 ساعت: 18:40 آمد و براي همه كساني كه دوستش دارند كامنت گذاشت و آدرس جدیدش را داد:www.5panjere.com متن قرمز رنگ عین کامنت حدیث است: از این همه لطف و مهربانی که غیر منتظره نصیبم کردید، به قول مادرم، یک دنیا ممنونم. نمی دانم این مرحمت ِخلاقانه ی ِبی چشمداشتِ نطلبیده ایده ی که بود ، اما در این دنیا که به لانه ماران مانند است ، برای من مثل دسته گلی بود که از آسمان در دامنم افتاد! این سایت تازه به همت یکی از دوستان راه افتاده. وعده ی مجازی ما، از این به بعد ، در " پنج پنجره" ، وعده دیدار رو در رو هم ، 21 اردیبهشت ، سه شنبه ، ساعت 5، نمایشگاه کتاب ، مصلای تهران ، سالن شبستان ، غرفه نشر شهر حديث لزرغلامي می ماند دادن پسورد این خانه به حدیث و دیگر هیچ. از محبت همه ممنون که آخر قصه ثمر داد... و یک توصیه مهم به دوستداران حدیث: این دفعه گرفتن بک آپ از آثارش یادتون نره! \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در چهارشنبه پانزدهم اردیبهشت 1389 \|


	تو خورشيد و آسمان و زمين مايي ثبت شده به نام حديث لزرغلامي در"همشهری آنلاین , يكشنبه 4 اسفند 1387" حديث لزرغلامي:فکر کن، یک روز خبر برسد که دیگر خورشیدی در کار نخواهد بود.زمین باید در تاریکی و تنهایی بپوسد. سرما میرود توی جان ساقهها و برگها. و آدمها تا مغز استخوان سیاه میشوند. فکر کن، یک روز خبر برسد که دیگر خورشید از پشت کوهها بیرون نخواهد آمد. تا هست، تاریکی هست و صدای قار قار کلاغهایی که نبودن خورشید را جشن میگیرند. فکر کن، یک روز بگویند آسمانی در کار نیست، اگر سر بلند کنید، تنها یک خالی بی‌نهایت سیاه میبینید که در انتهایش، چند خفاش دارند برای هم خط و نشان میکشند. دیگر ابری در کار نیست که با وزش باد، پرنده ، خرس ، ماهی و عروس شود. دیگر شهابی در کار نیست که اینور آسمان را به آنورش بدوزد. فکر کن، دیگر وقتی سرت را بالا میبری، آبی روشن را نبینی. فکر کن، یک روز زمین زیر پایمان خالی شود. خبر بدهند: ای مردمی که دارید روی زمین زندگی میکنید، از فردا صبح دیگر زمین وجود ندارد، یک فکری به حال خودتان بکنید. فکر کن، زیر پایمان خالی شود، جایی نباشد که خانهمان را روی آن بسازیم؛ جایی نباشد که بتوانیم بر آن راه برویم. جایی برای دراز کشیدن نباشد؛ جایی برای زندگی کردن! همه معلق شویم توی فضا و با سرعت از هم دور شویم. تو خورشید و آسمان و زمین ما بودی. تو خورشید و آسمان و زمین ما هستی. تو همان نوری که همیشه از پشت کوه ها بیرون میآیی و ما مطمئنیم که هستي و مطمئنیم که هیچ لحظهای نیست که نور تو نباشد؛ که اگر نباشد همه از سرما یخ میزنیم. و تو همان آبی بی پایانی که کبوترها در تو پرواز میکنند و خدا خانه دارد در تو ، و ابرهای مهربانی در سینه تو سرگردانند. و تو همان زمین مايی که ما به بودن تو تکیه داریم و همه درخت های ما، در توست و رودخانههای ما ، در توست و ماهیهای رودخانههای ما در توست و آهوها و سنجاب‌ها و بنفشهها و بارانهای ما ، در توست. وقتی که تو رفتی، طوری بود که انگار خورشید ما هم رفت. و آسمان ما هم رفت. و زمین ما هم رفت. خبر دادند که شما دیگر از این لحظه به بعد خورشید و آسمان و زمین ندارید. راست گفته بودند. تو فقط یک مرد ساده نبودی که در چهل سالگی پیامبر شده باشی و مردم مدینه و مکه را به اسلام دعوت کرده باشی و برای امپراتورها و پادشاهان کشورهای دور نامه نوشته باشی و نامه ات را با «به نام خدا »شروع و حسابی آنها را عصبانی کرده باشی. تو برنامهای برای جهان آورده بودی؛ برنامهای که بر طبق آن، از آن به بعد خورشید به چشم همه مردم دنیا به نام خدا در میآمد و ماه به چشم همه مردم دنیا به نام خدا میتابید و باران به چشم همه مردم دنیا به نام خدا میبارید و همه چیز به نام خدا بود که برقرار بود؛ آمدن روز و رفتن شب. تو برنامهای برای همه مردم دنیا داشتی. برنامهای برای این که آدم ها راه بهشت را پیدا کنند؛ بهشتی که روی زمین است و بهشتی که در آسمان است. برنامهای برای این که آدمها رد خدا را توی همه زندگیشان داشته باشند. بر طبق یک نقشه درست؛ نقشهای که تو کشیده بودی؛ با دستهایی آبی و آزاد. تو برنامهای برای همه مردم دنیا داشتی تا چهطور شبها بتوانند راحت بخوابند و روزها مثل پرندهها سبکبال باشند. انگار آسمانی در قلبشان دارند و دریایی توی دست هایشان. تو برنامهای برای همه مردم دنیا داشتی که چهطور در آینه به خودشان لبخند بزنند، بدون این که احساس کنند کسی دارد نگاهشان میکند. برنامهای برای این که چهطور روی نور بخوابند؛ روی نور زندگی کنند؛ روی نور به هم قول بدهند و روی نور به قولهایشان وفادار باشند. تو برنامهای برای آدمها داشتی که چهطور همه با هم فامیل باشند. همه با هم دوست باشند. در خوابهای هم رفت و آمد کنند. در قصههای هم شروع شوند. در لالاییهای هم آرامش بگیرند. در گریههای هم اشک بریزند. در خندههای هم بیدار شوند. چهطور آدم باشند و قدر فرشتههای روی شانههایشان را بدانند. چهطور بچهها را از خودشان‌فراری ندهند. چهطور مادرهایشان‌را به نام کوچک بشناسند.چهطور خواب خوب پدرهایشان را ببینند. تو مردی نبودی كه رفتنت هیچ چیز را تکان ندهد. تو اگر میرفتی، که داشتی میرفتی ،همه چیز از جایش تکان میخورد. خورشید دیگر متولد نمیشد و جویبارها دیگر جاری نبودند و زمین دیگر نمیگردید. همه این اتفاق ها میافتاد اگر، تو پیش از رفتنت، پیشبینی نمیکردی که ما باید چه کار کنیم. تو البته پیشبینی کرده بودی. برنامهات را داده بودی دست مرد دیگری که ما دوستش داشتیم؛ مردی که راز خورشید را میدانست و سمت چرخش زمین را بلد بود و اسم تمام لالاییها را میدانست. علي (ع) ، مردی که شبیه خودت بود؛ مردي كه برادرت بود.با تو او دوباره متولد شد. \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389 \|


	گفت و گوي تهران امروز با حديث لزرغلامي براي كتاب جديدش گفت‌و‌گو با«حديث لزرغلامي» نويسنده تهران به روايت سوم شخص غايب دينم را به خاطراتم از تهران ادا كردم «تهران به روايت سوم شخص غايب» داستاني نوستالژيك و عاطفي درباره تهران است. داستاني كوتاه و در عين حال بسيار تاثيرگذار که ارتباط يك زوج جوان در موقعيت‌هاي گوناگون شهر تهران را به تصویر می‌کشد. روايت دوگانه‌اي از عشق به تهران و عشق به انسان! «حديث لزرغلامي»،نويسنده اين اثر - كه به‌تازگي توسط نشر شهر منتشر شده- تا پيش از این به‌عنوان نويسنده حوزه كودك و نوجوان مطرح بوده است اما در این اثر، خوانندگان بزرگسال را به پيوند عاطفي دوباره‌اي با شهري كه هنوز هم مي‌توان آن را دوست داشت، هدايت مي‌كند. \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389 \|


	طرز تهیه یک نویسنده : یک عدد دروغ! همه چیز از یک دروغ شروع شد! از روزی که حدیث لزرغلامی ۱۱ ساله به یک نمایشگاه کتاب رفت؛ نمایشگاهی پر از رنگ و نور و شادمانی. آنجا بچه ها، نقی سلیمانی را دوره کرده بودند و با او حرف میزدند. حدیث هم جلو رفت و به جمع آنها پیوست. بعد به سلیمانی گفت که یک داستان نوشته است، در حالیکه هیچ قصه ای ننوشته بود! سلیمانی گفت که قصه اش را تعریف کند. حدیث هم همانجا یک قصه در مورد ستاره ها <بافت> و سلیمانی آنقدر خوشش آمد که به او گفت فردا به کیهان بچه ها بیاید و قصه اش را هم بیاورد. اینطور بود که حدیث لزر مجبور شد شبانه یک قصه بنویسد و فردا به کیهان بچه ها ببرد! وقتی سلیمانی داستان غلامی را خواند، تشخیص داد که برای مجله سروش نوجوان مناسبتر است. از آن به بعد، سروش نوجوان، شد پاتوق حدیث لزرغلامی و هفته ای چند روز را در آنجا میگذراند. --- \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در شنبه یازدهم اردیبهشت 1389 \|


	مزار خاطره ها حدیث گفت دیگر چیزی به اینجا نمی افزاید اما نوشته ها می ماند . زیر قولش زد و کل وبلاگ را حذف کرد. به احترام آن یاد عزیز و تمام خاطرات تلخ و شیرین که سالها یادگار از او داریم منتظر می مانیم. اینجا مزار گمشده خاطرات ماست. \|+\| نوشته شده توسط دوستدار حدیث در چهارشنبه بیست و هشتم بهمن 1388 \|